Of ik volgens een bepaalde methode werk tijdens mijn hondentrainingen?

Dat is een goede vraag.

Ik werk voornamelijk met beloningen en als er al iets gecorrigeerd dient te worden, dan is het een goed aangeleerde ‘nee’ die als verbale correctie ingezet kan worden. Maar valt dat onder een bepaalde methode? Ik weet het eigenlijk niet.

Ik heb geen naam voor mijn methode, maar het begint met en draait om het kijken naar. 

Kijken naar de hond

Kijken naar de hond, naar de hondentaal en de gemoedstoestand. Naar de reacties die de hond laat zien op mensen en honden. Hoe gedraagt de hond zich in verschillende omgevingen met allerlei prikkels?

Op welke manier leert deze hond het makkelijkst iets nieuws aan? Heeft de hond behoefte aan steun of eerder behoefte aan ruimte om dingen uit te proberen? Is de hond met een voertje te verleiden of is de spanning in bepaalde situaties te hoog om een lekkertje aan te nemen?

Kijken naar de mens

Daarnaast kijk ik naar de mens bij deze hond. Hoe is de lichaamstaal van de mens, wat is de gemoedstoestand. Hoe begeleidt deze persoon de hond: op een sturende manier of juist heel vragend?

Hoe is de interactie tussen mens en hond? Waar kan ik bijdragen aan een beter begrip van de mens voor de hond? En wat heeft deze persoon nodig om dat over te brengen op zijn of haar hond? Hoe kan deze persoon de band met de hond ontwikkelen en verdiepen?

Volgens mij is er geen standaard antwoord op deze vragen. Er komt wel een andere vraag naar voren: Wat past bij deze specifieke combinatie van mens en hond?

Passend trainen

Afhankelijk van wat ik zie bij honden en hun mensen, kies ik voor een bepaalde aanpak. Juist door te kiezen voor een manier van trainen die past bij de combinatie van mens en hond, kunnen zij hun trainingsdoel behalen en zich samen verder ontwikkelen.

Als ik een naam voor deze methode zou mogen kiezen, is het: maatwerk!

Share on :
1